SELinux
System Fedora został jako jeden z pierwszych wyposażony w mechanizm zabezpieczeń SELinux. Security-Enhanced Linux (SELinux) to zestaw modyfikacji jądra Linux oraz sposobu przydzielania zasobów dla aplikacji. SELinux wdraża sporo modeli polityk bezpieczeństwa m.in.:
- Mandatory Access Control (w skrócie MAC) („narzucona kontrola dostępu”)
- Flux Advanced Security Kernel (w skrócie FLASK) ( „zaawansowany strumień bezpieczeństwa jądra”)
- Role-based access control (w skrócie RBAC) („kontrola dostępu oparta o role” lub „zadaniowa kontrola dostępu”)
- Type Enforcement (w skrócie TE) ( „egzekwowanie typów”).
Polityka bezpieczeństwa oparta jest na koncepcji zapewnienia jak najmniejszej ilości uprawnień dla danego obiektu (np. konta użytkownika, urządzenia, programu), potrzebnych do jego poprawnego funkcjonowania, co bardzo ogranicza możliwości wyrządzenia szkód po przejęciu kontroli nad obiektem przez osoby niepowołane.
Obsługę SELinuxa oferuje m.in.: Debian, EnGarde Secure Linux, Fedora, Red Hat Enterprise Linux, Ubuntu.
