Polityka bezpieczeństwa oparta jest na koncepcji zapewnienia jak najmniejszej ilości uprawnień dla danego obiektu (np. konta użytkownika, urządzenia, programu), potrzebnych do jego poprawnego funkcjonowania, co bardzo ogranicza możliwości wyrządzenia szkód po przejęciu kontroli nad obiektem przez osoby niepowołane.
Obsługę SELinuxa oferuje m.in.: Debian, EnGarde Secure Linux, Fedora, Red Hat Enterprise Linux, Ubuntu.

Pierwsze wydanie Yellow Dog Linux miało miejsce w roku 1999. W ramach dystrybucji Yellow Dog Linux stworzono także system zarządzania pakietami YUM, a współczesne aktualne wersje to 6.2 i 5.0 w przypadku procesora G3.

Yellow Dog Linux bazuje na dystrybucji Red Hat Enterprise Linux/CentOS core. Poza tym korzysta z pakietów RPM.

Yellow Dog Linux pozwala użytkownikom na uruchomienie takich programów jak Ekiga – program korzystający z technologii VoIP umożliwiający video rozmowy, GIMP – program do grafiki rastrowej, Gnash – darmowy odpowiednik Adobe Flash Playera, gThumb – przeglądarka zdjęć, Mozilla Firefox – przeglądarka internetowa, Mozilla Thunderbird – klient poczty elektronicznej, OpenOffice.org – pakiet biurowy, Pidgin – multi-komunikator internetowy i klient IRC, Rhythmbox – odtwarzacz muzyczny, Noatun i Totem – odtwarzacze multimedialne.

Fedora używana jest jako system operacyjny dla komputerów domowych, jak i serwerów, np. kernel.org. Termin Fedora wywodzi się od rodzaju kapelusza. Głównym celem Fedory Project jest budowa w pełni użytecznego, nowoczesnego systemu operacyjnego w oparciu o wolne oprogramowanie, wydawanego cyklicznie 2-3 razy w roku, jako przedpole testowych rozwiązań wprowadzanych później do Red Hat Enterprise Linux. Deweloperzy Fedory wprowadzają do systemu mnóstwo nowinek technicznych, które mogą stwarzać problemy ze stabilnością.

W przeciwieństwie do poprzednich wersji, Dreamlinux 3.1 Desktop Edition został w każdym szczególe oparty i zbudowany na bazie Debiana. System standardowo występuje jako dystrybucja Live. Jednak istnieje również możliwość instalacji na dysku twardym.

W najnowszej dostępnej wersji systemu obok Xfce dodano GNOME, jednak graficznie ciągle wzoruje się na interfejsie Aqua z systemu Mac OS X. Dreamlinux korzysta przede wszystkim z repozytoriów Debiana. Od wersji 3.0 możliwe jest przeprowadzanie aktualizacji systemu, bez przeinstalowywania całego systemu.

MKDistro to bardzo potrzebna i świetna funkcja w systemie Dreamlinux. MKDistro Live Remaster pozwala na to, aby każdy użytkownik miał możliwość zbudowania własnej dystrybucji bazującej na DreamLinux. Za pomocą tego narzędzia możliwe jest spolonizownie Instalatora DreamLinuxa, dodanie dodatkowych aplikacji, a co za tym idzie stworzenie gotowego systemu z pełną gamą potrzebnych aplikacji.

Mandriva PowerPack (PWP) 2011 zawiera ona zainstalowane dodatkowe własnościowe sterowniki i pakiety, m.in. odtwarzacz Fluendo DVD do oglądania zabezpieczonych w CSS płyt DVD, różne kodeki do audio i wideo, Adobe Reader, Flash Player, Java, codeweaver (crossover) i przeglądarkę Opera. Dodano także własnościowe sterowniki dla kart graficznych NVIDIA, AMD, ATI, VIA, Intel. Sterowniki dla kart graficznych NVIDIA i AMD są także dostępne w opcji standardowej, jednak trzeba samemu dokonać ich wyboru i instalacji. System PWP udostępnia wbudowane narzędzia kontroli rodzicielskiej oraz zawiera sporą ilość programów, w tym LibreOffice, Firefox, odtwarzacz muzyki Clementine i różne tytuły oprogramowania edukacyjnego. Mandriva Powerpack 2011 jest kompatybilny z wieloma z najnowszymi i najstarszymi platformami sprzętowymi, w tym z netbookami.

Dystrybucja Red Hat Enterprise Linux występuje w kilku wersjach.
W wersji 6, która weszła na rynek w roku 2010 nie ma podziału na grupy produktów. W wersji 5, która weszła na rynek w roku 2007 mamy podział na dwie zasadnicze grupy produktów Red Hat Enterprise Linux 5 (serwery do dwóch procesorów) oraz Red Hat Enterprise Linux 5 Advanced Platform (ponad 2 procesory). W wersji 4 Red Hat Enterprise Linux występuje kilka różnego rodzaju produktów: AS – przeznaczona dla serwerów, ES – podobna do AS, ale dla mniejszych serwerów – 2 fizyczne procesory i 16 GB pamięci, WS – dla komputerów produkcyjnych – do 2 procesorów, Desktop – dla małych i średnich firm oraz Academic AS/ES/WS – wersja przeznaczona dla szkół i uczelni.

Wszystkie wersje RHEL są na bieżąco aktualizowane przez Red Hat i udostępniane użytkownikom za pomocą Red Hat Network. Wsparcie Red Hat jest dostarczane w trzech podstawowych modelach, takich jak Basic, Standard i Premium.

Dla użytkownika wizualnie nie ma różnicy, czy pracuje na „normalnym” stanowisku czy na terminalu bezdyskowym. W obydwu przypadkach po włączeniu komputera wczytuje się jądro oraz system operacyjny. Prędkość uruchamiania jak i praca samych programów pozostaje również bez zmian (zależne od wydajności serwera LTSP). Sieć jest budowana w taki sam sposób, czyli wszystkie komputery połączone są z przełącznikiem (lub przełącznikami).

Dystrybucja Red Hat Linux była znana z licznych narzędzi konfiguracyjnych. W znacznym stopniu wpływały one na ułatwienie początkującym użytkownikom zarządzania systemem, jak i systemu pakietów RPM, który ułatwiał instalowanie oprogramowania.

Ostatnią udostępnioną wersją był Red Hat Linux 9.

Dalszy rozwój systemu został podzielony na dwie gałęzie: niekomercyjny projekt Fedora Core i komercyjną dystrybucję Red Hat Enterprise Linux, o której będzie mowa w kolejnym artdystrybucja Linuxaykule.

Red Hat Linux był szeroko stosowany w zwykłych systemach odpowiedzialnych za kierowanie ruchem w sieci, w serwerach wydruków, ppp, poczty, FTP, serwerach baz danych lub stacjach roboczych, a także w najbardziej zaawansowanych zastosowaniach wieloprocesorowych. Dzięki swoim cechom szczególnie był wykorzystywany tam, gdzie wymaga się wysokiej niezawodności działania. Red Hat Linux jako system zapewniający stabilność pracy w sieci znalazł szerokie zastosowanie na rozwijającym się dynamicznie rynku internetowym.

Szósta wersja Red Flag Linux została opublikowana 29 września 2007 roku. Bazuje na innej azjatyckiej dystrybucji Linuksa – Asianux 3.0, wydanej zaledwie tydzień wcześniej. Posiada jądro Linuksa w wersji 2.6.22.6, KDE 3.5.7 oraz serwer X.Org 7.2. W kolejnym wydaniu RFL (7.0) pojawiły się uaktualnione wersje wielu pakietów. Obecnie system jest wyposażony w środowisko graficzne KDE 4, OpenOffice.org 3.0 i przeglądarkę Mozilla Firefox 3.0.6.

Red Flag Linux jest typowym systemem desktopowym. Od stron technicznej jest dosyć podobny do Red Hata, natomiast pod względem wyglądu i interfejsu użytkownika przypomina Windows XP. Podobne ikony, pulpit i obsługa w znacznym stopniu ułatwia użytkownikom migrację z systemu Microsoftu. W styczniu 2006 roku Red Flag Linux dołączył do organizacji Open Source Development Labs